De geschiedenis van Colegio Pariba

---

De "prehistorie" 1974: In de schoolkrant van Colegio Arubano, KATALISATOR, jaargang 1, nummer 3, staat een interview met leraar Aad Stolwijk die dan al vijftien jaar aan het Colegio verbonden is. De interviewer schrijft dan: " Hij (Stolwijk) was ook met het plan gekomen om een tweede H.B.S.(zo heette het V.W.O. vroeger) op te richten in San Nicolas, iedereen was enthousiast, niet alleen mensen van het onderwijs maar ook zakenlui want dan zouden er leraren in San Nicolas gaan wonen en dat zijn koopkrachtige mensen. Van die plannen is niks terecht gekomen. Toch is de heer Stolwijk nog steeds van mening dat er een tweede Colegio moet komen in San Nicolas, wil men de "opgehoopte toestand en de vervreemding van elkaar, zoals op Colegio hier" (sic), vermijden."
De oprichting van de dependance in San Nicolas De vurige wens van velen om een dependance te krijgen in San Nicolas gaat in 1977 ineens in vervulling. De jonge tekenleraar Nigel Matthew, zelf geboren en getogen in San Nicolas, werd door de rector gevraagd als schoolleider; in het "gedenkboek" dat ter gelegenheid van een kwart eeuw Colegio Arubano in 1984 werd samengesteld, beschrijft hij zelf de geboorte van de dependance: Vanaf het prille begin van het bestaan van Colegio Arubano (1959) bestond er een behoefte om ook een middelbare school p'Ariba di Brug te hebben. Een ding is zeker, het kwam mede door de lange schooltijden (hele dagen op school tot ca.4 uur), het afhankelijk zijn van een "Viana-bus" en 's morgens vroeg je nest uit te moeten. Vijf uur 's ochtends! Zeventien jaar later worden er eindelijk spijkers met koppen geslagen om deze droom te verwezenlijken. Mei '77 wordt er tijdens een plenaire vergadering door de toenmalige rector, de heer Harms, medegedeeld dat het Bestuurscollege hem benaderd had met een plan om te beginnen met een dependance in San Nicolas. Aanvankelijk slechts met een brugklas, maar het voorstel van de kant van de rector was een volledige onderbouw (zowel HAVO als VWO). Was dit haalbaar? De rector zelf was enthousiast. Het bestuurscollege ging akkoord met zijn voorstel. De school stelde zich garant voor de onderwijskundige kant ervan en het Bestuurscollege zou zorgdragen voor het gebouw en al het materiële opdat "de nieuwe school" op 15 augustus 1977 van start kon gaan. Uiteraard zou er veel werk mee gemoeid zijn; ik was één van de mensen die meenden dat deze gelegenheid met twee handen moest worden aangegrepen en werd misschien daardoor benaderd door de rector om het voorbereidende werk als schoolleider op mij te nemen.Veel bedenktijd kreeg ik niet maar dat had ik ook niet nodig! Na verschillende gesprekken werd het gebouw definitief: de oude Don Bosco School aan de Pastoor Hendrikstraat te San Nicolas, dat al geruime tijd leeg stond. Het gebouw was in deplorabele toestand: geen fatsoenlijke toiletten voor meisjes, geen meubilair en behoorlijk aangetast door witte mieren. Binnen drie maanden moest dit gebouw "veranderd" worden in een "school" en ingericht om les te kunnen geven. Voor mij als tekenleraar een kompleet nieuwe ervaring! Op 14 augustus 1977 waren we nog lang niet zo ver om de volgende dag te beginnen. Er lag overal puin. Er ontbraken nog vele ramen. De toiletten waren nog niet in orde en meubilair was er nog niet. Twee weken later konden we beginnen met het lesgeven maar er bestond nog geen lerarenkamer, er was geen telefoon, geen elektrische bel enz. Wij liepen dagelijks tussen de verfblikken en cementblokken naar de verschillende lokalen. Al met al, de school begon zonder een officiële opening, zonder fanfare en zonder poes-pas. Maar de dependance was eindelijk gestart!
Wij zijn verhuisd! Ondanks de "opknapbeurt" bevond de school zich na enige jaren in een deplorabele situatie: praktisch al het houtwerk van de dakconstructie was aangetast door de witte mieren en het gevaar bestond dat dit dak, anytime, zou kunnen instorten. De betreffende inspecteur die de situatie kwam opnemen durfde het zelf niet aan om een kijkje op de zolder te nemen en daarmee was de afkeuring door de veiligheidsinspectie een feit! In de grote vakantie van het jaar '81/'82 kregen we een nieuw gebouw toegewezen, nl. de voormalige Benildeschool (R.K.basisschool) aan de Weg Kustbatterij. Veel minder lokalen maar wel met een overdekte speelplaats. Ook aan dit gebouw schortte het een en ander maar ondanks alles was het wel een redelijke oplossing. Maar in deze rustige buurt was het wel een totaal andere "ambiente"! Er werd enkele jaren later een nieuwe vleugel bijgebouwd met daarin twee prakticumlokalen plus cabinet, een concierge- en kantineruimte en douche- en toiletruimten voor bij de naastgelegen overdekte gymzaal. Zoals bijna alle scholen op het eiland kreeg ook Colegio Pariba in de loop van de jaren '90 haar computerlokaal, de lerarenkamer kreeg eindelijk airco en de laatste verbouwingswerkzaamheden zullen een apart toilet voor heren en dames leraren opleveren!! Colegio Pariba is in de loop van de jaren gegroeid, zoals heel Colegio trouwens. Van 6 tot de huidige 10 klassen, van ca. 150 tot 200 leerlingen.
colegiopariba@setarnet.aw
Questions Please send an email for any questions to colegiopariba@setarnet.aw